یادداشتهای یک پزشک

سفالوسپورین های نسل دوم :

اثرشان روی کوکسی های گرم مثبت کمتر از نسل اول بوده ولی درمقابل بعضی ارگانیسم های گرم منفی بخصوص هموفیلوس آنفولانزا ، آنتروباکترها و پروتئوس های اندول مثبت مؤثر و دارای ثبات بیشتری در مقابل بتا لاکتامازهای آنها هستند . سه ترکیب خوراکی بنام های سفاکلور ، سفوروکسیم اکزتیل و سفاپروزیل دارند . همچنین بعضی از سفالوسپورین های نسل دوم روی بیهوازی ها منجمله باکتروئید فراجیلیس خوب اثر دارند  ( سفوکسی تین ، سفوتتان ، سف متازول ) . از دیگر سفالوسپورین های نسل دوم سفاماندول ، سفونیسید و سفورانید می باشند . تنها سفالوسپورین نسل دوم که غلظت CSF می تواند پیدا کند سفوروکسیم است . سفاکلور cefaclor :

باکتریسید بوده بصورت خوراکی مصرف می شود و طیف ضد میکروبی مشابه سفالکسین دارد ولی روی باکتری های گرم منفی مانند E.coli ، کلبسیلا پنومونیه ، نیسریاگنوره و پروتئوس میرابیلیس و بخصوص روی هموفیلوس آنفلانزا مؤثرتر است . روی گونه های مولد بتا لاکتاماز هموفیلوس آنفلانزا نیز مؤثر است ولی در مقابل پنی سیلیناز استافیلوکوکها کمتر ازسفالکسین یا سفرادین مقاومت دارد .

در درمان عفونتهای تنفسی فوقانی و تحتانی ، عفونت پوست و عفونت ادراری مورد مصرف دارد . جذب آن اگر همراه غذا مصرف شود تغییر نمی کند .

دوز آن در بالغین 250-500 میلی گرم هر 8 ساعت و ماکزیمم دوز روزانه آن 4 گرم می باشد . دوز آن در کودکان با سن بالای یکماهه 20-40 میلی گرم برای هر کیلو وزن در روز منقسم به هر 8-12 ساعت است .

سفوروکسیم cefuroxime :

 باکتریسید بوده ، طیف مشابه سفالوتین دارد و روی استافیلوکوکها ، استرپتوکوک ها ، E.coli ، کلبسیلا و پروتئوس مؤثر است . در مقابل بتالاکتامازهائی که توسط باکتری های گرم منفی تولید می شود مقاوم است . روی هموفیلوس آنفلانزا ، موراکسلا کاتارالیس و نیسریاگنوره که تولید بتا لاکتاماز می کنند نیز مؤثر است . پسودوموناس آئروژینوزا و اکثر گونه های باکتروئید فراجیلیس به آن مقاومند . تنها آنتی بیوتیک نسل دوم است که تزریق وریدی آن غلظت درمانی CSF پیدا می کند .

فرم خوراکی آن سفوروکسیم اکزتیل cefuroxime axetil می باشد که از دستگاه گوارش جذب شده و بسرعت در مخاط روده و خون هیدرولیز و سفوروکسیم آزاد می شود . اگر همراه با غذا مصرف شود جذب آن تشدید می شود . سفوروکسیم بطور وسیع در بدن منتشر می شود . در مایع پلور ، استخوان ، خلط ، مایع سینویال و مایع زلالیه و مننژ ملتهب وارد می شود . بطور غیر تغییر یافته از کلیه ترشح شده و غلظت بالائی در ادرار پیدا می کند . سفوروکسیم در عفونتهای استخوان و مفاصل ، عفونت دستگاه تنفسی تحتانی ، اتیت میانی ، پریتونیت ، فارنژیت ، سینوزیت و عفونت پوست و عفونت ادراری مصرف می شود .

سفوروکسیم اکزتیل بصورت خوراکی و ملح سدیم سفوروکسیم بصورت تزریق عمیق عضلانی یا تزریق آهسته وریدی مصرف می شود . دوز خوراکی آن در بالغین 125 میلی گرم دوبار در روز در عفونت ادراری غیر کمپلیکه و 250-500 میلی گرم دوبار در روز برای عفونتهای دستگاه تنفسی است . دوز آن در کودکان بالای سن سه ماه 20-30 میلی گرم برای هر کیلو وزن در روز می باشد.

دوز فرم تزریقی آن در بالغین 750-1500 میلی گرم هر 8 ساعت بصورت وریدی است و در کودکان 50-100 میلی گرم برای هر کیلو گرم وزن روزانه در 3 یا 4 دوز منقسم است . تک دوز خوراکی 1 گرم آن برای درمان سوزاک غیر کمپلیکه مصرف می شود که می توان همراه با 1 گرم پروبنسید خوراکی تجویز کرد .

سفوکسی تین cefoxitin :

علاوه بر دارا بودن طیف ضد میکروبی سفالوسپورین های نسل دوم فعالیت خوبی روی بی هوازی ها بخصوص باکتروئید فراجیلیس دارد و در درمان عفونت های شکمی و لگنی و بعنوان پروفیلاکسی در جراحی هائی که خطر آلودگی با جرم های بی هوازی وجود دارد بکار می رود . از راه خوراکی جذب نمی شود ، حتی اگر مننژملتهب باشد در  CSFوارد نمی شود . باکتریسید بوده ، در برابر بتالاکتاماز تولید شده توسط گونه های باکتروئید ها مقاوم است . برای پروفیلاکسی و درمان عفونت های بی هوازی و عفونت های مخلوط داخل شکمی و لگنی بکار می رود  ( آندومتریت و PID ) . در درمان سوزاک مؤثر است ( تک دوز 2 گرمی ) در عفونت های شدید 12 گرم روزانه مصرف می شود . دوز آن 20-40 میلی گرم هر 12 ساعت ( برای نوزادان تا سن 7 روز ) ، و هر 8 ساعت ( از سن 7 روز تا سن یکماهگی ) و هر 6 -8 ساعت ( برای بچه های بزرگتر ) و تا 200 میلی گرم برای هر کیلو وزن روزانه تا حداکثر 12 گرم می توان مصرف کرد . دوز آن در بالغین 1-2 گرم هر 8 ساعت است در عفونت های شدید تا 12 گرم در روز تجویز می شود .

سفوتتان  : طیف ضد میکروبی سفوتتان مانند سفوکسی تین است .