یادداشتهای یک پزشک

علل شايع لنفادنوپاتي ژنراليزه:

بيماري هاي اتو ايمون : درماتوميوزيت :، SLE ،آرتريت روماتوئيد. 

عفونت ها : سيتومگالوويروس ، هيستوپلاسموز ، HIV ، HTLV ، منونوكلئوز ، سرخجه ، سرخك ، توكسوپلاسموز ، آبله مرغان ، TB. 

بيماري هاي ذخيره ليپيد : گوشه ، نيمن پيك.

بدخيمي ها : Histiocytic disorders ، بيماري هوجكين ، بيماري لنفوپروليفراتيو ( PTLPD ) ، لنفوم غير هوجكين ، لوسمي ، نوروبلاستوم ، رابدوميوساركوم .

متفرقه : بيماري Castleman ، ساركوئيدوز ، بيماري سرم.

علل شايع بزرگي غدد لنفاوي به صورت موضعي :

ناحيه شكمي : بدخيمي ، آدنيت مزانتر.

زير بغل : بيماري خراش گربه ، عفونت هاي دست ها.

گردني : بيماري كاوازاكي ، بدخيمي ها ، منونوكلئوز ، Sinus histiocytosis ، عفونت ناشي از استرپتوكك ويا استافيكوكك ،توكسوپلاسموز.

ناحيه انگوئينال : عفونت ها ي پاها و كشاله ران. 

مدياستن : بدخيمي ، ساركوئيدوز ، TB ، هيستوپلاسموز ، كوكسيديوئيدومايكوز ، تراتوم ، تيموم ، لنفوم ولوسمي.

ناحيه اكسي پيتال : رزئول ، سرخجه ، عفونت پوست سر.

ناحيه جلوي گوش : بيماري خراش گربه ، عفونت هاي چشم.

تحت فكي : هيستوپلاسموز ، TB ، لنفوم هوجكين وغير هوجكين.

نواحي درناژ غددلنفاوي موضعي:

غددلنفاوي ناحيه اكسي پيتال : قسمت خلفي پوست سر. 

غددلنفاوي ناحيه جلوي لاله گوش: گونه ، ملتحمه ، پلك ها ، پوست ناحيه شقيقه .

غددلنفاوي ناحيه تحت فكي : مخاط دهان ، لثه ، دندان ، زبان.

غددلنفاوي ناحيه گردني :گوش خارجي ، حنجره ، پاروتيد ، تيروئيد، زبان، تراشه ، نسوج سطحي سر وگردن.

غددلنفاوي فوق ترقوه اي :شكم ، بازوها ،سر،ريه ها ،مدياستن، گردن.

آدنوپاتي فوق ترقوه اي سمت چپ معمولا در اثر وجود مسئله در داخل شكم و آدنوپاتي فوق ترقوه اي سمت راست معمولا در اثر وجود مسئله در ناحيه قفسه صدري است.

غددلنفاوي ناحيه زيربغلي: دست ،پستان، ديواره قفسه صدري ،بازو ديواره فوقاني وجانبي شكم.

غددلنفاوي اپي تروكلئر :ساعد ، دست.

غددلنفاوي شكم ولگن : شكم ، اندام تحتاني ،ارگان هاي لگني  

غددلنفاوي ناحيه ايلياك:مثانه ، قسمت پائين شكم ،مجراي ادرار ، قسمتي از دستگاه تناسلي . 

غددلنفاوي ناحيه انگوئينال:قسمت پائين كانال آنوس ،ناحيه كفل ها ،اندام تحتاني، پرينه ،قسمت خارجي دستگاه تناسلي مرد و زن ، واژن . 

غددلنفاوي ناحيه حفره پشت زانو : مفصل زانو ، پوست ناحيه طرفي تحتاني ساق وپا .

اغلب غددلنفاوي در نوزادان قابل لمس نيستند .به تدريج با افزايش سن كه كودك در معرض آنتي ژن ها قرار مي گيرد حجم بافت لنفاوي افزايش مي يابد بطوري كه غدد لنفاوي گردني ،زير بغلي وانگوئينال در دوران كودكي قابل لمس هستند .وقتي اندازه غدد لنفاوي گردني وزير بغلي از 1 cm وغددلنفاوي كشاله ران از 5/1 cm بيشتر باشد مي گوئيم اين غددلنفاوي بزرگ هستند.بقيه غددلنفاوي قابل لمس يا مشاهده با راديوگرافي ساده نيستند.

بزرگ شدن غده لنفاوي دراثر پروليفراسيون عناصر لنفوئيد طبيعي يا انفيلتراسيون توسط سلول هاي فاگوسيتيك يا بدخيم مي باشد.

غددلنفاوي كه به صورت حاد دچار عفونت شده اند معمولا دردناك هستند و ممكن است قرمزي يا گرمي در ناحيه پوست روي آن وجود داشته باشد.غددلنفاوي بدخيم معمولا سفت و غيرحساس هستند وممكن است به پوست وبافت هاي زيرين خود چسبندگي داشته باشند.

لنفادنوپاتي ژنراليزه (بزرگي غددلنفاوي در بيش از دو ناحيه لنفاوي كه مجاور هم نباشند) در اثر بيماري سيستميك ايجاد مي شود واغلب در معاينه ساير سيستم ها يافته هاي فيزيكي غير طبيعي پيدا مي كنيم . برعكس ، لنفادنوپاتي موضعي اغلب در اثر عفونت خود غدد لنفاوي يا عفونت ناحيه اي كه آنرا درنه مي كنند ايجاد مي شود.

لنفادنيت ناحيه اي در اثر تعدادي ازعوامل عفوني با ناحيه آناتوميك آتي پيك ،دوره طولاني ،وجود سينوس درنه كننده،عدم وجود عفونت چركي قبلي مشخص مي شود(بيماري خراش گربه، TB ، بيماري مقاربتي ).

يك غده لنفاوي كه به نسوج اطراف فيكس شده است عليرغم نبودن علائم سيستميك يامعاينه فيزيكي غير طبيعي ،احتمال بدخيمي را مطرح مي كند.

تعداد زيادي از بيماراني كه آدنوپاتي گردني دارند سابقه عفونت ويروسي دارند. اگر عفونت باكتريال مطرح شود درمان آنتي بيوتيكي كه استرپتوكك و استافيلوكك را پوشش دهد مانند سفالكسين تجويز مي كنيم. اگر غده لنفاوي دچار آبسه شده باشد درناژ جراحي بايد بشود. اگر غده لنفاوي در عرض 10 – 14 روز كوچك نشود بايستي بررسي بيشتري انجام داد كه شامل CBC تيتر هاي آنتي بادي EBV ،سيتومگالوويروس ، توكسوپلاسما وبيماري خراش گربه ،تست توبركولين ،ASOT و راديوگرافي قفسه سينه مي باشد. اگر با اينها به نتيجه نرسيديم با متخصص عفوني و انكولوژيست مشورت مي كنيم .

تب مداوم غير قابل توجيه ، كاهش وزن ، عرق شبانه ، غده لنفاوي سفت ويا چسبندگي غده لنفاوي به نسوج اطراف ،بزرگتر شدن اندازه آن درعرض 2 هفته ،كوچكتر نشدن اندازه آن در عرض 4 – 6 هفته ،يا طبيعي نشدن اندازه آن در عرض 8 – 12 هفته همگي از انديكاسيون هاي بيوپسي غده لنفاوي است.