اريترومايسين Erythromycin
آنتي بيوتيكي از گروه ماكروليد هاست ، باكتريو استاتيك بوده و روي تعداد زيادي از باكتريهاي گرم مثبت و به مقدار كمتر گرم منفي ها و همچنين روي مايكوپلاسما اسپيروكتها ، كلاميديا و ريكتزيا مؤثر است. ماكروليد ها به خوبي به داخل گلبول هاي سفيد و ماكروفاژها نفوذ مي كنند. در PH قليائي اثرش بخصوص روي گرم منفي ها زياد ميشوند. استرپتوكك پيوژن ، پنوموكك و تعدادي از آنتروككها و اغلب استافيلوكك هاي طلائي به آن حساس اند. باسيلوس آنتراسيس ، كورينه باكتريوم ديفتريه Erysipelothrix rhusiopathiae ، ليستريا منوسيتوژن به آن حساس اند. به طور متوسط روي گونه هاي كلستريديوم مؤثر است. كوكسي هاي گرم منفي شامل مننگوكك ، گنوكوك و موراكسلاكاتاراليس به آن حساس اند . هموفيلوس دو كره اي به آن حساس است ولي هموفيلوس آنفلانزا حساسيت كمي به آن دارد. از گرم منفي هاي ديگر بوردتلاها و لژيونلاها به آن حساس هستند. آنتروباكترياسه عموما به آن مقاوم انداگر چه روي بعضي گونه ها در PH قليائي ممكن است اثر كند. هليكو باكتر پيلوري و اغلب گونه هاي كمپيلوباكتر ججوناي به آن حساس اند. عمل اريترومايسين به طور عمده باكتريواستاتيك است و به خوبي در ماكروفاژها و گلبول هاي سفيد نفوذ ميكند . در محيط قليائي اثرش بخصوص روي تعدادي از گرم منفي ها بيشتر ميشود.
اثر آنتاگونيسم بين اريترومايسين و آنتي بيوتيكهاي باكتريسيدال مانند پني سيلين ها ، سفالوسپورين ها و جنتامايسين وجود دارد . موقعي كه اريترومايسين همراه با يك سولفاميد داده شود بخصوص در مقابل هموفيلوس آنفلانزا اثر سينرژيستيك دارد.
هم مصرف خوراكي و هم مصرف تزريقي آن ممكن است باعث كرامپ ، استفراغ ، تهوع و اسهال شود. كوليت پسودومامبرانو هم به دنبال مصرف آن گزارش شده است . يك واكنش افزايش حساسيتي ممكن است مسئول هپاتوتوكسيستي اين دارو باشد . كري Sensorineural برگشت پذير ، وزوز گوش گاهي با تجويز دوز بالاي اريترومايسين ديده ميشود. استر هاي اريترومايسين به خوبي جذب ميشوند و تجويز آنها بعد از غذا اثر قابل توجهي روي جذب آنها ندارد.
مصرف اريترومايسين بايستي در بيماراني كه سابقه آريتمي قلبي دارند با احتياط صورت گيرد.
اريترومايسين با اثر روي سيتو.كروم P-450 باعث كاهش متابوليسم بعضي داروها شده و هنگامي كه اين داروها با اريترومايسين به طور همزمان مصرف شوند باعث تشديد اثر اين داروها يا مسموميت با آنها ميشود . از جمله اين داروها : آستميزول ، بروموكريپتين، كاربامازپين ، سيكلوسپورين ، ديگوكسين ، ديسوپيراميد، ارگوتامين، لوستاتين ، متيل پردنيزولون ، ميدازولام ، فنيتوئين ، كينيدين ، ترفنادين، تئوفيلين و وارفارين ميباشند .مصرف اريترومايسين همراه با سيساپرايد كنتراانديكه بوده وباعث پيدايش عوارض قلبي و آريتمي ميشود. سايمتيدين سطح پلاسمائي اريترومايسن را بالا ميبرد. اريترومايسين باعث تداخل در تعدادي از تستهاي آزمايشگاهي مانند اندازه گيري كاتكولامين هاي ادرار و 17- هيدروكسي كوتيكواستروئيد ها ميشود. مصرف اريترومايسين در پورفيري نيز كنتراانديكه است. مصرف اريترومايسن استولات در زنان حامله ممنوع است (اثركبدي) .
موارد مصرف اريترومايسين شامل برونشيت ، آنتريت شديد كمپيلوباكتر ، شانكروئيد ، ديفتري، بيماري لژيونر، كونژونكتيويت نوزادي ، سياه سرفه ، پنوموني (مايكوپلاسمائي و سايرپنوموني هاي آتي پيك و پنوموككي) و سينوزيت ميباشد.
در بيماراني كه به پني سيلين آلرژي دارند اريترومايسين در درمان آنتراكس ، لپتوسپيروز ، ليستريوز، اتيت مياني (معمولا همراه با يك سولفاميد) ، فارنژيت ، پيشگيري تب رماتيسمي ، پيشگيري عفونت در بيماران اسپلنكتومي شده ، عفونتهاي اسرپتوككي و استافيلوككي پوست تجويز ميشود.تعدادي از استافيلوكك ها و استرپتوكك ها و پنوموكك ها به آن مقاوم شده اند
به عنوان آلترناتيوتتراسيكلين در عفونتهاي كلاميديائي ، تولارمي و تبQ به كار مي رود. فرم وريدي اريترومايسين فقط به طريق انفوزيون دائم يا متناوب در عرض 20-60 دقيقه تجويز ميشود.اين دارو را نبايد عضلاني تزريق كرد چون باعث درد و نكروز در محل تزريق مي شود.
دوز آن در نوزادان زير 7 روزه 20 ميلي گرم براي هر كيلو گرم وزن در 24 ساعت منقسم به هر 12 ساعت و در نوزادان با سن بيش از 7 روز 30 ميلي گرم براي هر كيلو گرم وزن در 24 ساعت منقسم به هر 8 ساعت ودر كودكان 30 – 50 ميلي گرم براي هر كيلو گرم وزن در 24 ساعت منقسم به هر 6 – 8 ساعت است .ماكزيمم دوز آن در كودكان 2 گرم در 24 ساعت است .
دوز آن در بالغين 1 -2 گرم در 24 ساعت منقسم به هر 6 ساعت ودوز ماكزيمم آن 4 گرم در 24 ساعت است .
اين دارو را بايد به صورت وريدي تزريق كرد زيرا تزريق عضلاني آن باعث درد و نكروز مي شود.دوز تزريقي آن در كودكان 20 – 50 ميلي گرم براي هر كيلو وزن در 24 ساعت منقسم به هر 6 ساعت و در بزرگسالان 15 – 20 ميلي گرم براي هر كيلوگرم وزن در24 ساعت منقسم به هر 6 ساعت و حد اكثر 4 گرم در 24 ساعت است.محلول مناسب براي انفوزيون اريترومايسين محلول كلرور سديم 9/0 در صد مي باشد.
براي پروفيلاكسي تب رماتيسمي در كساني كه به پني سيلين آلرژي دارند به مقدار 250 ميلي گرم هر 12 ساعت به صورت خوراكي تجويز مي شود.