نوزادان مادران ديابتي:
نوزاداني كه از مادران ديابتي به دنيا مي آيند جثه بزرگ ،ماكروزومي و خطر موربديتي بالا دارند . مادران ديابتي كه حامله ميشوند شيوع بالايي از پلي هيدرامنيوس ، پره اكلامپسي ، پيلونفريت ، زايمان پره ترم و هيپر تانسيون مزمن دارند . ميزان مرگ و مير جنين آنها بخصوص بعد از 32 هفتگي بالاتر از زنان غير ديابتيك است . نوزادان مادران ديابتيك معمولا وزن بالايي دارند ولي اگر عوارض عروقي ديابت در اين مادران پيدا شده باشد نوزادان LBW را به دنيا مي آورند .
مرگ و مير نوزادان اين مادران 5 برابر نوزادان مادران غير ديابتي است . چاقي اين نوزادان ناشي از افزايش چربي بدن و بزرگي احشاء
است وقيافه پف آلود و پلتوريك شبيه بيماراني كه كورتون مي گيرند دارند. در 3 روز اول عمر ممكن است بي قرار و تحريك پذير باشند و يا برعكس بي حال بوده و هيپوتوني داشته و مكيدن خوبي نداشته باشند. اين نوزادان معمولا هيپوكلسمي و هيپوگليسمي و به ندرت هيپومنيزيمي دارند . 75 درصد نوزادان مادران ديابتيك و25 درصد نوزاداني كه مادرانشان ديابت حاملگي دارند هيپوگليسمي پيدا ميكنند ولي درصد كمي سمپتوماتيك ميشوند . معمولا بيشترين افت قند خون بين 1 - 3 ساعت بعد از تولد است و بعد از 4 – 6 ساعت به طور خود به خود شروع به بالا رفتن به سوي نرمال ميكند .
تعداد زيادي از مادران ديابتيك در خلال 5 روز اول عمر تاكي پنه پيدا ميكنند ،30 درصد كارديومگالي دارند و 5 – 10 درصد نارسايي قلبي پيداميكنند.شيوع هيپر بيليروبينمي ، پلي سيتمي و ترومبوز وريد كليوي (وجود توده اي در پهلو ، ترومبوسيتوپني ،هماتوري)بالاست .شيوع آنوماليهاي مادر زادي 3 برابر نوزادان عادي است (VSD،ASD ، ترانسپوزيسيون عرق بزرگ ،كوآركتاسيون آئورت ، آژنزي لومبو ساكرال ، هيدرونفروز ، آژنزي كليه ، آترزي دئودنوم و آنوركتال ، اختلالات neural tube ، هولو پروزنسفالي ).
اين نوزادان ممكن است نفخ شكم پيدا كنند كه ناشي از به تعويق افتادن موقتي تكامل سمت چپ كولون است (small left colon syndrome ).
+ نوشته شده توسط دکتر منصور شیخ الاسلام در دهم شهریور 1385 و ساعت
20:24 |
