مروری بر بیماریهای عفونی و آنتی بیوتیک ها
سفالوسپورین ها :
سفالوسپورین ها همانند پنی سیلین ها از سنتز دیواره سلولی باکتریها ممانعت بعمل می آورند .
مهمترین مکانیسم مقاومت در برابر سفالوسپورین ها بخاطر عمل بتا لاکتامازهاست که حلقه بتا لاکتام این آنتی بیوتیکها را هیدرولیز می کنند .
تفاوت های مهمی در بین سفالوسپورین ها از نظر حساس بودن به بتالاکتامازها وجود دارد . بطور مثال سفالوتین بیشترین مقاومت را در مقابل هیدرولیز شدن توسط بتالاکتامازهای استافیلوکوک طلائی داشته و سفوکسی تین و سفوروکسیم و سفالوسپورین های نسل سوم بیشترین مقاومت را در مقابل بتالاکتامازهای ژرم های گرم منفی دارند .
سفالوسپورین ها بر حسب طیف ضد میکروبی که دارند دارای چهار نسل هستند. سفالوسپورین های نسل اول :
دارای فعالیت خوبی بر ضد گرم مثبت ها می باشند ولی در برابر گرم منفی ها فعالیت محدودی دارند زیرا در برابر بتالاکتاماز گرم منفی ها حساسند .
اثرشان روی بیشتر کوکسی های گرم مثبت خوب است ( بجز آنتروکوک ، MRSA ، استافیلوکوک اپیدرمیدیس ) ، روی E.coli ، کلبسیلا و پروتئوس میرابیلیس هم مؤثرند . این نسل شامل سفالوتین ، سفازولین ، سفاپیرین ، سفالکسین ، سفرادین ، و سفادروکسیل می باشند .
سفالوتین Cephalothin :
یک آنتی بیوتیک بتالاکتام است . باکتریسید و در برابر کوکسی های گرم مثبت فعال بوده و در برابر تعدادی از باسیلهای گرم منفی مؤثر است . روی استافیلوکوکها چه مولد پنی سیلیناز باشند یا پنی سیلیناز تولید نکنند مؤثر است . تعدادی از بیهوازی های گرم مثبت به آن حساس هستند . MRSA معمولاً مقاومند . روی اغلب استرپتوککها مؤثر است ولی روی پنوموکوکهای مقاوم به پنی سیلین ، آنتروکوک ها و لیستریامنوسیتوژن ، باکتروئید فراجیلیس ، پسودوموناس و مایکوپلاسما مؤثر نیست . کلبسیلا ، E.coli و پروتئوس میرابیلیس به آن حساس هستند . در نسج مغز و CSF نمی تواند غلظت درمانی پیدا کند . بصورت تزریق آهسته وریدی در عرض 3-5 دقیقه مصرف می شود .
تزریق عضلانی آن دردناک است . دوز آن در بالغین 500 میلی گرم تا 1 گرم هر 4-6 ساعت بوده و در عفونتهای شدید تا 12 گرم مصرف می شود . در نوزادان کمتر از 7 روز دوز آن 40 میلی گرم به ازای هر کیلو وزن در روز منقسم به دو دوز ، با سن بیشتر از 7 روز 60 میلی گرم به ازای هر کیلو وزن در روز منقسم به هر 8 ساعت و در کودکان 80-160 میلی گرم به ازای هر کیلو وزن منقسم به هر 4 ساعت تجویز می شود . در اختلال عمل کلیه دوز آنرا باید کاهش داد .
سفازولین cefazolin :
یک آنتی بیوتیک بتالاکتام و باکتریسید است و در برابر کوکسی های گرم مثبت و تعدادی از باسیلهای گرم منفی مؤثر است . بطور کلی طیف ضد میکروبی مشابه سفالوتین دارد ولی در مقابل بتالاکتاماز استافیلوکوک حساس تر است . از طریق عضلانی و وریدی تجویز می شود . دوز آن در بالغین 500 میلی گرم تا 1 گرم هر 6 تا 12 ساعت است دوز ماکزیمم معمول آن 6 گرم روزانه است . در عفونتهای شدید تا 12 گرم در روز استفاده شده است . در نوزادان به مقدار 40 میلی گرم برای هر کیلو وزن در روز منقسم به هر 12 ساعت و در کودکان بمقدار 50-100 میلی گرم به ازاء هر کیلو وزن روزانه منقسم به هر 6 ساعت مصرف می شود . همانطور که ذکر شد این آنتی بیوتیک را هم عضلانی و هم وریدی ( در عرض 15-30 دقیقه ) میتوان تجویز کرد .
سفالکسین cephalexin ( cefalexin ) :
طیف ضد میکروبی مشابه به سفالوتین ولی با قدرت کمتر دارا می باشد . از دستگاه گوارش بخوبی جذب می شود . دو برابر کردن دوز آن باعث دو برابر شدن حداکثر غلظت سرمی آن می شود . اگر با غذا مصرف شود جذب آن ممکن است تأخیر پیدا کند ولی مقدار کلی آن که جذب می شود تغییر مهمی پیدا نمی کند . نیمه عمر پلاسمائی آن 1 ساعت است . بطور وسیع در بدن پراکنده می شود ولی در CSF غلظت درمانی پیدا نمی کند . سفالکسین متابولیزه نمی شود و بیش از 80 درصد مقدار مصرف شده آن بدون تغییر از ادرار دفع می شود . سفالکسین در عفونتهای حساس دستگاه تنفسی و ادراری و پوستی مورد مصرف دارد . دوز معمول آن در بالغین 250-500 میلی گرم هر 6 ساعت و حداکثر 4 گرم در روز است . دوز آن در کودکان 25-100 میلی گرم برای هر کیلو وزن در روز منقسم به هر 6-8 ساعت است . برای پروفیلاکسی عفونت ادراری بصورت تک دوز شب قبل از خوابیدن مصرف می شود .
سفادروکسیل ( cefadroxil ) :
مشتق پاراهیدروکسی سفالکسین است . بصورت خوراکی مصرف می شود و موارد مصرف مشابه سفالکسین دارد . جذب آن همراه با غذا تغییری نمی کند .
دوز آن در بالغین 1-2 گرم روزانه بصورت تک دوز یا منقسم به هر 12 ساعت است دوز آن در کودکان 30 میلی گرم برای هر کیلو وزن روزانه منقسم به هر 12 ساعت است .
سفرادین cephradine ( cefradine ) :
بصورت خوراکی در موارد مشابه مصرف سفالکسین و بصورت تزریقی مشابه مصرف سفازولین کاربرد دارد .
دوز خوراکی آن در کودکان 50-100 میلی گرم برای هر کیلو وزن روزانه منقسم به هر 6 ساعت و بصورت IV و IM 50-300 میلی گرم روزانه منقسم به هر 6 ساعت است .
در بالغین بصورت عضلانی عمیق یا آهسته وریدی تزریق شده و دوز آن 2- 4 گرم روزانه منقسم به هر 6 ساعت و در عفونتهای شدید 8 گرم روزانه است .
دوز خوراکی آن در بالغین 1-2 گرم روزانه منقسم به هر 6-12 ساعت بوده و تا حداکثر 4 گرم روزانه می توان مصرف کرد .
سفالوسپورین های نسل دوم :
اثرشان روی کوکسی های گرم مثبت کمتر از نسل اول بوده ولی درمقابل بعضی ارگانیسم های گرم منفی بخصوص هموفیلوس آنفولانزا ، آنتروباکترها و پروتئوس های اندول مثبت مؤثر و دارای ثبات بیشتری در مقابل بتا لاکتامازهای آنها هستند . سه ترکیب خوراکی بنام های سفاکلور ، سفوروکسیم اکزتیل و سفاپروزیل دارند . همچنین بعضی از سفالوسپورین های نسل دوم روی بیهوازی ها منجمله باکتروئید فراجیلیس خوب اثر دارند ( سفوکسی تین ، سفوتتان ، سف متازول ) . از دیگر سفالوسپورین های نسل دوم سفاماندول ، سفونیسید و سفورانید می باشند . تنها سفالوسپورین نسل دوم که غلظت CSF می تواند پیدا کند سفوروکسیم است . سفاکلور cefaclor :
باکتریسید بوده بصورت خوراکی مصرف می شود و طیف ضد میکروبی مشابه سفالکسین دارد ولی روی باکتری های گرم منفی مانند E.coli ، کلبسیلا پنومونیه ، نیسریاگنوره و پروتئوس میرابیلیس و بخصوص روی هموفیلوس آنفلانزا مؤثرتر است . روی گونه های مولد بتا لاکتاماز هموفیلوس آنفلانزا نیز مؤثر است ولی در مقابل پنی سیلیناز استافیلوکوکها کمتر ازسفالکسین یا سفرادین مقاومت دارد .
در درمان عفونتهای تنفسی فوقانی و تحتانی ، عفونت پوست و عفونت ادراری مورد مصرف دارد . جذب آن اگر همراه غذا مصرف شود تغییر نمی کند .
دوز آن در بالغین 250-500 میلی گرم هر 8 ساعت و ماکزیمم دوز روزانه آن 4 گرم می باشد . دوز آن در کودکان با سن بالای یکماهه 20-40 میلی گرم برای هر کیلو وزن در روز منقسم به هر 8-12 ساعت است .
سفوروکسیم cefuroxime :
باکتریسید بوده ، طیف مشابه سفالوتین دارد و روی استافیلوکوکها ، استرپتوکوک ها ، E.coli ، کلبسیلا و پروتئوس مؤثر است . در مقابل بتالاکتامازهائی که توسط باکتری های گرم منفی تولید می شود مقاوم است . روی هموفیلوس آنفلانزا ، موراکسلا کاتارالیس و نیسریاگنوره که تولید بتا لاکتاماز می کنند نیز مؤثر است . پسودوموناس آئروژینوزا و اکثر گونه های باکتروئید فراجیلیس به آن مقاومند . تنها آنتی بیوتیک نسل دوم است که تزریق وریدی آن غلظت درمانی CSF پیدا می کند .
فرم خوراکی آن سفوروکسیم اکزتیل cefuroxime axetil می باشد که از دستگاه گوارش جذب شده و بسرعت در مخاط روده و خون هیدرولیز و سفوروکسیم آزاد می شود . اگر همراه با غذا مصرف شود جذب آن تشدید می شود . سفوروکسیم بطور وسیع در بدن منتشر می شود . در مایع پلور ، استخوان ، خلط ، مایع سینویال و مایع زلالیه و مننژ ملتهب وارد می شود . بطور غیر تغییر یافته از کلیه ترشح شده و غلظت بالائی در ادرار پیدا می کند . سفوروکسیم در عفونتهای استخوان و مفاصل ، عفونت دستگاه تنفسی تحتانی ، اتیت میانی ، پریتونیت ، فارنژیت ، سینوزیت و عفونت پوست و عفونت ادراری مصرف می شود .
سفوروکسیم اکزتیل بصورت خوراکی و ملح سدیم سفوروکسیم بصورت تزریق عمیق عضلانی یا تزریق آهسته وریدی مصرف می شود . دوز خوراکی آن در بالغین 125 میلی گرم دوبار در روز در عفونت ادراری غیر کمپلیکه و 250-500 میلی گرم دوبار در روز برای عفونتهای دستگاه تنفسی است . دوز آن در کودکان بالای سن سه ماه 20-30 میلی گرم برای هر کیلو وزن در روز می باشد.
دوز فرم تزریقی آن در بالغین 750-1500 میلی گرم هر 8 ساعت بصورت وریدی است و در کودکان 50-100 میلی گرم برای هر کیلو گرم وزن روزانه در 3 یا 4 دوز منقسم است . تک دوز خوراکی 1 گرم آن برای درمان سوزاک غیر کمپلیکه مصرف می شود که می توان همراه با 1 گرم پروبنسید خوراکی تجویز کرد .
سفوکسی تین cefoxitin :
علاوه بر دارا بودن طیف ضد میکروبی سفالوسپورین های نسل دوم فعالیت خوبی روی بی هوازی ها بخصوص باکتروئید فراجیلیس دارد و در درمان عفونت های شکمی و لگنی و بعنوان پروفیلاکسی در جراحی هائی که خطر آلودگی با جرم های بی هوازی وجود دارد بکار می رود . از راه خوراکی جذب نمی شود ، حتی اگر مننژملتهب باشد در CSFوارد نمی شود . باکتریسید بوده ، در برابر بتالاکتاماز تولید شده توسط گونه های باکتروئید ها مقاوم است . برای پروفیلاکسی و درمان عفونت های بی هوازی و عفونت های مخلوط داخل شکمی و لگنی بکار می رود ( آندومتریت و PID ) . در درمان سوزاک مؤثر است ( تک دوز 2 گرمی ) در عفونت های شدید 12 گرم روزانه مصرف می شود . دوز آن 20-40 میلی گرم هر 12 ساعت ( برای نوزادان تا سن 7 روز ) ، و هر 8 ساعت ( از سن 7 روز تا سن یکماهگی ) و هر 6 -8 ساعت ( برای بچه های بزرگتر ) و تا 200 میلی گرم برای هر کیلو وزن روزانه تا حداکثر 12 گرم می توان مصرف کرد . دوز آن در بالغین 1-2 گرم هر 8 ساعت است در عفونت های شدید تا 12 گرم در روز تجویز می شود .
سفوتتان : طیف ضد میکروبی سفوتتان مانند سفوکسی تین است .
سفالوسپورین های نسل سوم :
نسبت به نسل اول فعالیت نسبتاً کمتری بر ضد کوکسی های گرم مثبت دارند ولی نسبت به بتالا کتامازهای هموفیلوس آنفلانزا ، و نیسریاگنوره و موراکسلا کاتارالیس بسیار مقاوم هستند . بعضی از اینها روی پسودوموناس آئروژینوزا خوب اثر دارند ولی اثرشان روی کوکسی های گرم مثبت از بقیه کمتر است ( سفتازیدیم و سفوپرازون ) . سفتازیدیم می تواند به CSF خوب نفوذ کند و در درمان مننژیت بکار می رود ولی سفوپرازون فاقد این توانائی می باشد .
سفوتاکسیم ، سفتریاکسون ، سفتی زوکسیم نیز از دیگر فرآورده های تزریقی نسل سوم هستند . فرآورده های خوراکی نسل سوم شامل سفیکسیم ، سفپودوکسیم و سفتی بوتن می باشد .
سفوتاکسیم cefotaxime :
آنتروباکتریاسه ، هموفیلوس آنفلانزا ، موراکسلا کاتارالیس ، نیسریاها به آن حساس اند . متابولیت فعال آن descacetyl cefotaxime نیز فعلیت ضد میکروبی دارد و با سفوتاکسیم اثرسینرژیک روی بعضی گونه های میکروبی دارد. سفوتاکسیم با محلولهای قلیائی مانند بی کربنات سدیم ناسازگاری دارد همچنین باید جدا از آمینو گلیکوزیدها تزریق شود . هر گرم از سفوتاکسیم 2/2 میلی اکیولان سدیم دارد .
در مقابل بتالاکتامازها مقاوم است . تعداد زیادی از استرپتوککها به سفوتاکسیم بسیار حساس هستند . روی تعداد زیادی از آنتروباکتریاسه بطور in vitro فعال است : سیتروباکتر و آنتروباکترها ، E.coli ، کلبسیلا ، پروتئوس های هم اندول مثبت و هم اندول منفی ، یرسینیا ، شیگلا ، سراتیا ، سالمونلا ، پرو ویدنسیا .
سفوتاکسیم روی هموفیلوس آنفلانزا ، موراکسلا کاتارالیس ، گنوکوک ،مننگوکوک مؤثر است . روی استرپتوککها و استافیلوککها حتی آنهائی که پنی سیلیناز ترشح کنند اثر دارد ولی روی MRSA مؤثر نیست . فعالیت ضد پسودوموناس آئروژینوزا ندارد . استاف اپیدرمیدیس با MIC90 حدود 8 میکروگرم در میلی لیتر به آن حساس است ولی آنهائی که پنی سیلیناز ترشح می کنند مقاومند . استرپتوکک های گروه B و پنوموکک و استرپتوکک پیوژن خیلی حساس هستند ولی پنوموکک هائی که واقعاً به پنی سیلین مقاومند به سفوتاکسیم حساس نیستند . آنتروککها ولیستریا منوسیتوژن مقاومند . روی تعدادی از بیهوازی ها مؤثر است . باکتروئید فراجیلیس بطور متوسط حساس است ولی خیلی از گونه ها مقاوم هستند . کلستریدیوم پرفرنجنس حساس است اما اکثر کلستریدیوم دی فیسیل ها مقاومند .
borrelia burgdorferi و هموفیلوس دو کره ای عامل شانکروئید به آن حساس هستند . با جنتامایسین روی گرم منفی ها منجمله پسودوموناس آئروژینوزا سینرژسیم دارد. سفوتاکسیم بصورت عضلانی عمیق یا در عرض 3-5 دقیقه وریدی تزریق می شود . در بالغین دوز معمول بین 2-6 گرم منقسم به 2-3 دوز است . در عفونتهای شدید تا 12 گرم در روز می توان تجویز کرد ( منقسم به 6 دوز ) . در کودکان روزانه 100-150 میلی گرم به ازاء هر کیلو وزن و در عفونتهای شدید 200 میلی گرم برای هر کیلو گرم وزن روزانه تجویز می شود. برای سوزاک یک دوز 1 گرمی تزریق می شود .
همراه با مترونیدازول برای عفونتهای مخلوط هوازی و بی هوازی بکار می رود .
سفتازیدیم ceftazidime :
علاوه بر دارا بودن طیف اثری مشابه سفوتاکسیم ، روی پسودوموناس آئروژینوزا هم مؤثر است ولی اثرش روی استافیلوکوک و استرپتوکک ها کمتر است . در مننژ ملتهب نفوذ می کند . در درمان عفونتهای زیر و خصوصاً عفونتهای پسودومونائی بکار می رود : عفونتهای دستگاه صفراوی ، فیبروزکیستیک ( عفونت تنفسی ) ، عفونت در بیماران با اختلال ایمنی ( نوتروپنی ) ، مننژیت ، پریتونیت ، پنومونی ، سپتی سمی ، عفونتهای پوست ( سوختگی ، اکتیما گانگروزوم و اولسراسیون ) . دوز بالغین 1-6 گرم روزانه منقسم به 2-3 دوز می باشد . دوز بالای 1 گرم باید وریدی تزریق شود . در افراد مسن حداکثر دوز 3 گرم روزانه است . در کودکان دوز آن 100-150 میلی گرم برای هر کیلو وزن در روز منقسم به هر 8 ساعت و در مننژیت 150 میلی گرم برای هر کیلو وزن در روز منقسم به هر 8 ساعت است .
برای پروفیلاکسی در افرادی که جراحی پروستات می شوند یک دوز 1 گرم هنگام بیهوشی داده می شود و در صورت لزوم تکرار می شود . سفتازیدیم را با آمینوگلیکوزیدها ، سایر بتالاکتام ها ، وانکومایسین ، کلیندامایسین ، مترونیدازول می توان تجویز کرد ولی باید بطور جداگانه تزریق شوند . سفتازیدیم در درمان عفونتهائی که ممکن است پسودوموناس آئروژینوزا هم نقش داشته باشد مصرف می شود . در درمان عفونتهای راههای صفراوی ، عفونتهای استخوان و مفصل ، عفونت ریوی در بیماران دچار فیبروزکیستیک و عفونت های پوست بکار می رود.
سفتریاکسون ceftriaxone:
بخاطر دفع صفراوی زیادی که دارد اغلب باعث اسهال می شود . شدیداً به پروتئین متصل می شود و می تواند بیلیروبین را از جایگاه اتصال به آلبومین جدا کند و بنابراین در نوزادانی که ایکتر دارند نباید مصرف شود . طیف ضد میکروبی شبیه سفوتاکسیم دارد. متابولیت فعال ندارد. در مننژ ملتهب غلظت درمانی ایجاد می کند ، عفونتهای زیر به آن حساس هستند : شانکروئید ، سالمونلوزمهاجم ، شیگلوز ، سوزاک ، بیماری لایم ، مننژیت ( شامل پروفیلاکسی مننژیت مننگوکوکی ) ، سپتی سمی ، پروفیلاکسی عفونت جراحی ، سیفلیس ، حصبه ، بیماری ویپل .
دوزهای بالای 1 گرم را اگر بخواهیم عضلانی تزریق کنیم باید در بیش از یک محل تزریق کرد . دوزهای بالای 50 میلی گرم برای هر کیلو وزن از طریق انفوزیون باید تزریق شود . دوز بالغین 1-2 گرم روزانه در یک یا دو دوز منقسم بوده و در عفونتهای شدید و مننژیت 4 گرم در روز میتوان تجویز کرد . دوز آن در کودکان 50-100 میلی گرم در روز است . در مننژیت ابتدا بعنوان دوز اول 75 میلی گرم برای هر کیلو وزن تزریق می کنیم و بعد 80-100 میلی گرم برای هر کیلو وزن روزانه منقسم به هر 12 ساعت داده می شود . بعنوان پروفیلاکسی جراحی در بالغین 1 گرم 5/0-2 ساعت قبل از جراحی مصرف می شود ( در جراحی کولورکتال 2 گرم ) .
سفتی زوکسیم ceftizoxime :
دارای اثر مشابه سفوتاکسیم است در بالغین بمقدار 1-2 گرم هر 8-12 ساعت و در عفونت های شدید 2-3 گرم هر 8 ساعت تجویز می شود .
دوزهای تا 12 گرم روزانه نیز مصرف شده است .
دوز آن در کودکان 100-150 میلی گرم برای هر کیلو گرم وزن روزانه منقسم به هر 6-8 ساعت وریدی یا عضلانی است . فعالیت ضد پسودوموناس آئروژینوزا ندارد . در مننژ ملتهب غلظت درمانی پیدا می کند . از طریق ادرار دفع شده و غلظت بالای ادراری دارد . تک دوز 1 گرم آن در سوزاک غیر کمپلیکه بکار می رود .
سفیکسیم cefixime :
سفالوسپورین نسل سوم خوراکی است و طیف فعالیت ضد میکروبی آن مانند سفوتاکسیم است ولی بعضی آنتروباکتریاسه به آن کمتر حساس هستند . استرپتوککها به سفیکسیم حساس هستند . سفالوسپورین نسل سوم خوراکی است . این دارو روی استافیلوکک ، لیستریامنوسیتوژن ، آنتروکک ها ، پسودوموناس آئروژینوزا و باکتروئید ها مؤثر نیست .
چه بعد از غذا و چه قبل از غذا مصرف شود 40-50 درصد مقدار مصرف شده آن از دستگاه گوارش جذب می شود . سوسپانسیون آن بهتر از قرص جذب می شود وفراهمی زیستی بهتری سوسپانسیون آن نسبت به قرص در درمان اتیت حاد میانی دارد و شایسته است در درمان اتیت حاد میانی از سوسپانسیون آن در بیماران استفاده کرد . دوز آن 8 میلی گرم به ازاء هر کیلو گرم وزن در روز است. در بالغین 400 میلی گرم در روز مصرف می شود . دارو را می توان در یک دوز منفرد یامنقسم به هر 12 ساعت مصرف کرد . دارو از جفت رد می شود و درصفرا و ادرار غلظت نسبتاً بالا پیدا می کند . در سوزاک تک دوز 400 میلی گرم آن مصرف می شود .
سفپودوکسیم cefpodoxime proxetil :
سفالوسپورین نسل سوم خوراکی است و فعالیت ضد میکروبی مشابه سفیکسیم داشته بعلاوه روی استافیلوکوک طلائی نیز مقداری مؤثر است و نسبت به سفیکسیم روی گونه های پنوموکک مقاوم به پنی سیلین فعال تر است. اگر اسیدیته معده به عللی کم باشد جذب آن کاهش می یابد . جذب آن اگر همراه با غذا مصرف شود افزایش می یابد .
دوز آن در بالغین 100-200 میلی گرم هر 12 ساعت برای عفونتهای ادراری و دستگاه تنفسی است در عفونت های پوستی 200-400 میلی گرم هر 12 ساعت مصرف می شود .
در کودکان 10 میلی گرم برای هر کیلو وزن در روز منقسم به دو دوز مصرف می شود . در سوزاک غیر کمپلیکه تک دوز 200 میلی گرم تجویز می شود .
سفتی بوتن ceftibuten :
سفالوسپورین خوراکی نسل سوم است و اثر مشابه سفیکسیم دارد ولی بصورت in vitro در مقابل پنوموکک کمتر فعال است . در عفونتهای دستگاه تنفسی و ادراری مصرف می شود . در کودکان دوز آن 9 میلی گرم برای هر کیلو وزن در روز بصورت تک دوز و در بالغین 400 میلی گرم یکبار در روز تجویز می شود .
سفالوسپورین های نسل چهارم :
سفپیم cefepime :
روی استرپتوکک ها ، استافیلوکوک ، گرم منفی ها و پسودوموناس آئروژینوزا مؤثر است . روی پسودوموناس های مقاوم به سفتازیدیم ممکن است مؤثر باشد . در عفونتهای پوست ، دستگاه ادراری و تنفسی مصرف می شود در بالغین دوز آن 1-2 گرم در روز منقسم به دو دوز است و در عفونتهای شدید تا 4 گرم می توان مصرف کرد .
در کودکان دوز آن 50 میلی گرم برای هر کیلو وزن دوبار در روز و در بیماران تب داری که نوتروپنی دارند سه بار در روز می توان مصرف کرد.
سفپیروم cefpirome:
طیف ضد میکروبی آن مشابه به سفوتاکسیم بوده ولی بطور in vitro روی استافیلوکک ، آنتروکوک ، تعدادی از آنتروباکتریاسه و پسودوموناس مؤثرتر است.
اثر آن روی پسودوموناس آئروژینوزا از سفتازیدیم کمتر است. در عفونتهای ادراری ، تنفسی ، پوستی ، سپتی سمی و عفونت در افرادی که نقص ایمنی دارند مورد مصرف دارد . در بالغین بصورت تزریق وریدی آهسته با دوز 1-2 گرم هر 12 ساعت تجویز می شود .
