X
تبلیغات
یادداشتهای یک پزشک

تشخیص افتراقی انسداد مزمن بینی :

1-  رینیت آلرژیک 2- رینیت عفونی 3- جسم خارجی 4- رینیت در اثر استفاده از ضد احتقان های موضعی5- رینیت ائوزینوفیلیک غیر آلرژیک 6- رینیت وازوموتور ( کولینرژیک ) 7- رینیت هورمونال ( همراه با حاملگی و هیپوتیروئیدیسم ) 8- سینوزیت 9- انحراف بینی یا بزرگی آدنوئید 10- آترزی ناکامل کوانال ، انسفالوسل ، مننگوسل 11- تومور ( آنژیوفیبروم نازوفارنکس ) 12- بیماری گرانولوماتوز 13- نشت CSF در اثر شکستگی یا تومور صفحه cribriform .

 رینیت ائوزینوفیلیک غیر آلرژیک :

 این بیماران همانند بیمارانی که رینیت آلرژیک دارند دچار آبریزش فراوان بینی بصورت آبکی و موکوئید ، گرفتگی بینی ، عطسه های پاروکسیسمال و خارش مخاط بینی ، کام و چشم ها هستند و در صورتیکه در معرض دود سیگار یا بوی تند و تغییرات آب و هوا قرار بگیرند دچار علائم می شوند تظاهرات بصورت موجود در سراسر سال ( perennial ) ولی متناوب بروز می کند ولی شواهدی که نشان بدهد اینها به آلرژن حساس شده اند را نمی توان توسط تست پوستی یا RAST نشان داد . بالغینی که به این نوع رینیت دچار هستند ممکن است پولیپ بینی نیز داشته باشند . این عارضه ممکن است تظاهر اولیه شروع رینیت آلرژیک باشد .

رینیت وازوموتور :

 رینیت غیر عفونی است که مشخصه آن افزایش فعالیت پاراسمپاتیک و افزایش پاسخ دهی پاتولوژیک مخاط بینی است . این بیماری در کودکان نادر است . علائم ممکن است در سراسر سال یا متناوب باشد .

علائم رینیت در اینها اغلب با تغییرات درجه حرارت محیط یا وضعیت بیمار یا قرار گرفتن در معرض مواد محرک تظاهر می کند . علائم اصلی عبارتند از : گرفتگی بینی و ترشح فراوان آبکی بینی . در معاینه بینی مخاط بینی متورم و صورتی است . در ترشح بینی اینها ائوزینوفیل وجود ندارد و IgE توتال سرم نرمال است . و با تست پوستی و RAST علائمی دال بر حساسیت در مقابل آنتی ژن ها یافت نمی شود .

رینیت در اثر جسم خارجی :

وقتی بچه ای ترشح بد بو و یا خون آلود یک طرفه بینی داشته یا ترشحات بینی به درمان مناسب پاسخ ندهد باید به این بیماری فکر کرد . با خارج ساختن جسم خارجی علائم بهبود می یابد .

رینیت عفونی مزمن :

با ترشحات چرکی بینی همراه است و گاهی تب خفیف ، سرفه ، گلودرد  و احساس ناخوشی در اینها موجود است . سینوزیت و عفونت عود کننده گوش میانی اغلب وجود دارد . رینیت مزمن و سینوزیت در سندرم اختلال عمل مژکها (  ciliary dysfunction syndrome ) دیده می شود و با اتیت میانی مزمن ترشحی ، برونشکتازی و در بعضی موارد situs inversus همراه می باشد .

رینیت داروئی ( Rhinitis medicamentosa ) : در اثر استفاده طولانی مدت داروهائی که خاصیت وازوکنستریکتیو روی مخاط بینی دارند ایجاد می شود . این داروها شامل مصرف موضعی نفازولین ، اکسی متازولین ، فنیل افرین ، افدرین یا کوکائین می باشند . مخاط بینی اغلب شکننده و قرمز بنظر می رسد ، رینوره اول کم ولی بعداً زیادتر می شود . رینیت در اثر مصرف استروئیدهای کنتراسپتیو ، داروهای ضد فشار خون مانند رزرپین ، هیدرالازین ، گوانتیدین ، متیل دوپا ، پرازوسین ، پروپرانولول و تیمولول و داروهایی مانند تیوریدازین و پرفنازین می تواند ایجاد شود .

 در دوران حاملگی اغلب رینیت مشاهده می شود .

رینیت آتروفیک اولیه :

 نحوه انتقال بصورت اتوزومال غالب است بندرت در افراد جوان دیده می شود و اغلب در حوالی بلوغ تظاهر می کند . در بیماران مسن تر رینیت آتروفیک معمولاً ثانویه به عفونت ، گرانولوما ، ضربه و جراحی است . قسمت اعظم سلولهای اپی تلیال مخاط بینی بدون مژک هستند . سوراخ های بینی گشادند با اینحال بیمار شکایت از گرفتگی بینی دارد . ترشحات بد بوی بینی ، کبره و عدم درک بو کاراکتریستیک است .

پولیپ های بینی : بصورت عارضه رینیت یا بعنوان ماهیتی جداگانه بروز می کنند . در کودکان و نوجوانان پولیپ های حقیقی غیر شایع اند و وقتی دیده شوند احتمال بیماری فیبروزکیستیک بایستی مطرح شود . حدود یک چهارم بیمارانی که فیبروزکیستیک دارند دچار پولیپ بینی می شوند که می تواند اولین تظاهر بیماری باشد این بیماران ترشحات متناوب بینی چرکی حاوی نوتروفیل داشته و به کورتیکواستروئیدهای موضعی بینی جواب خوبی نمی دهند .

+ نوشته شده در یازدهم فروردین 1385ساعت 13:13 توسط دکتر منصور شیخ الاسلام |